W najdawniejszej starożytności zaopatrywano się w wodę czerpiąc ją z rzek, kopiąc studnie, a także niekiedy chwytając wodę deszczową, w specjalne w tym celu wykonywane zbiorniki, od około 2 tys. p.n.e. doprowadzano też do cystern, znajdujących się w obrębie warowni czy miast, wodę z pobliskich źródeł za pomocą akweduktów . W starożytnym Rzymie zaopatrzenie w wodę na głowę ludności było kilkakrotnie wyższe niż w większości miast dzisiejszych - należy jednak pamiętać, że wodociągi rzymskie działały na zasadzie stałego przepływu wody, w wyniku czego znaczna jej część nie wykorzystana odpływała do systemu kanalizacyjnego. Od Frontinusa wiemy, że w Rzymie woda sprowadzana akweduktami doprowadzana była do specjalnych zbiorników, gdzie pozostawała przez pewien czas, aby zanieczyszczenia osiadły na dnie. Następnie odprowadzano ją rurami do wieży ciśnień (castellum), a stąd do mniejszych zbiorników, skąd za pomocą rur doprowadzano ją do fontann, łaźni, zakładów przemysłowych oraz dolnych kondygnacji niektórych domów. Do Rzymu dostarczano 200 mln. litrów czystej wody na dobę. Słynne rzymskie akwedukty stanowiły ponad 400 km. wodociągów i kanałów. Wszystkie te urządzenia wodociągowe musiały mieć swój odpowiednik w kanalizacji. Kiedy źródlana woda po użyciu zamieniała się w ścieki, trzeba było je wyprowadzić z miasta. Znana była wówczas metoda badania zdatności wody. Pierwszą próbą był test, czy woda nie powoduje plam na naczyniach z brązu. Obserwowano również, czy pozostawia osad po przegotowaniu. Jakość wody klasyfikowano po długości gotowania się w niej zielonych jarzyn. Z badań tych wyciągano rygorystyczne wnioski. Były więc akwedukty niosące wodę pitną, do podlewania ogrodów, czy prania.

    W użyciu były głównie rury ołowiane, choć już Witruwiusz (I wiek p.n.e.) zwracał uwagę na fakt, że ze względów zdrowotnych stosowanie ich jest niewskazane. Stopniowo przestano używać ich w wodociągach dopiero pod wpływem rozprawy Beniamina Franklina z 1768 roku. W Polsce pierwsze wodociągi powstały w XIII wieku (we Wrocławiu 1272 rok, w Poznaniu 1282 rok i w Mydlnikach koło Krakowa 1286 rok). W II wieku p.n.e. w Azji Mniejszej powstały dzięki użyciu syfonu pierwsze wodociągi ciśnieniowe w Smyrnie i w Pergamonie (do 20 atmosfer). Przypuszczalnie w wodociągach tych zastosowano rury z brązu w kamiennej obudowie. Zaniechano ich zapewne z uwagi na kłopotliwość konserwacji, oraz jak się wydaje, konieczności stałego strzeżenia przed kradzieżą rurociągów, wykonanych z cennego metalu.

    Dopiero w XVI wieku zaczęto używać pomp do zasilania wodociągów. W 1570 roku w Gdańsku użyto koła wodnego do zasilania wodociągów. W 1572 roku podobny wodociąg zbudował we Fromborku. Sualema w Marly na Sekwanie potężny zespół 14 kół wodnych napędzających 225 pomp, zaopatrujących w wodę Wersal. W wodociągu tym użyto rur żeliwnych. Ok. 1713 roku w Londynie zastosowano do zasilania wodociągów pompę parową Y. Savery'ego. W 1725 roku zastąpiono ją maszyną parową T. Newcomena. W 1779 roku użyto sprowadzonej z Anglii maszyny parowej do napędu wodociągów w Paryżu. W 1829 roku J. Simpson zastosował w wodociągach w Chelsea (Londyn) oczyszczanie wody za pomocą filtru piaskowego, udoskonalonego ok. 1880 roku.

    W XIX wieku zaczęto również odkażać i oczyszczać wodę przez dodawanie do niej odpowiednich środków chemicznych. Od 1857 roku w Europie rozpowszechniło się oczyszczanie wody wodorotlenkiem żelazowym, a od ok. 1880 roku w USA zaczęto stosować na wielką skalę koagulację za pomocą wodorotlenku glinowego. Odkażanie wody przez chlorowanie wprowadzono w związku z epidemiami tyfusu w Pola (Włochy) w 1896 roku i w Maidstone (Anglia) w 1897 roku. W pierwszą stałą instalację do chlorowania wody wyposażony został w 1920 roku wodociąg w Middelkerke (Belgia). We Francji wprowadzono ozonowanie wody (w oparciu o pracę M. P. Otta) w Nicei w 1906 roku. Ostatnio coraz powszechniej stosuje się w USA, Kanadzie, Anglii i RFN fluoryzację wody w celu zapobiegania w skali społecznej próchnicy zębów.

Zobacz także: Materiały instalacyjne > [ Wodociągi dawnej ]

Wszelkie prawa zastrzeżone l2, l3 kurs na masażystkę Wrocław | gry dla dzieci | książki przygodowe strona