Do wykonania instalacji kanalizacyjnych stosuje się najczęściej systemy wykonane z [ tworzyw sztucznych ]. Są one tanie, a rury z tworzywa sztucznego są lekkie, co znacznie ułatwia montaż instalacji. Jednakże zasadniczą wadą instalacji wykonanej z tworzyw sztucznych jest duży poziom hałasu wytworzony przy spływie ścieków. Wady tej pozbawione są niskoszumowe systemy kanalizacyjne. Są one jednak znacznie droższe. Elementy systemów niskoszumowych są wykonane z tworzyw sztucznych wzbogaconych dodatkami mineralnymi o wysokiej izolacyjności akustycznej. Rury i kształtki kanalizacji niskoszumowej są znacznie cięższe i masywniejsze, co ogranicza drgania materiału a specjalny system mocowania rur do ścian zapobiega przenoszeniu się drgań na konstrukcję budynku. Rury odpływowe owija się często specjalną folią tłumiącą hałasy, która jednocześnie pełni funkcję izolacji termicznej. Folia taka składa się z warstwy plastikowej, stanowiącej warstwę izolacji paroszczelnej, warstwy ołowianej, tłumiącej dźwięki przenoszone przez powietrze oraz pianki tłumiącej dźwięki przenoszone przez ciała stałe.   

Polipropylen (PP)

    Rury z polipropyleny są koloru białego, charakteryzują się niską toksycznością podczas spalania, jest również (w zależności od producenta) trudnopalny. Średnice od 40 do 150mm, asortyment kształtek jest tak samo rozwinięty jak przy innych systemach, np. PCV.

Większość systemy kanalizacyjne łączy się za metodą kielichową w której szczelność i jakość połączenia zapewniają uszczelki wargowe. 

PCV

    Rury i kształtki kanalizacyjne produkowane są z nieplastyfikowanego polichlorku winylu PVC-U w kolorze pomarańczowym (kanalizacja zewnętrzna), szarym lub białym. Wyroby te spełniają najwyższe parametry jakościowe, montażowe i użytkowe. Są one odporne na korozję biologiczną i chemiczną, wyjąwszy rozpuszczalniki organiczne. Są również odporne na działanie podwyższonych temperatur. Można w nich odprowadzać ścieki o temperaturze nie przekraczającej 60°C a w rurach z PCV o podwyższonej odporności termicznej nawet do 95°C. Niestety w temperaturze ujemnej rury PCV stają się kruche i często ulegają uszkodzeniom. Z tego powodu wskazane jest, aby były stosowane w pomieszczeniach, w których temperatura nie spada poniżej zera.
Na polskim rynku od końca lat siedemdziesiątych najbardziej rozpowszechniony materiał instalacyjny. Produkcja odbywa się metodą wytłaczania, a kielichy formowane są „na gorąco

HDPE

    Jest jednym z nowszych materiałów (polietylen wysokiej gęstości, koloru czarnego). System HDPE jest odporny na działanie substancji chemicznych, rozpuszczalników, ścieków radioaktywnych, wytrzymuje temperatury od -40°C do +95°C.

Rodzaje połączeń: zgrzewane doczołowo, zgrzewane elektrodowo, kielichowe z uszczelką, kompensacyjne z uszczelką. Polietylen wysokiej gęstości jest elastyczny w niskich temperaturach, toteż wykonane z niego rury nie ulegają uszkodzeniom nawet w bardzo niskich temperaturach.

Żeliwo

    Oprócz bardzo obecnie rozpowszechnionych systemów kanalizacyjnych wykonanych z tworzyw sztucznych, czasami stosuje się również systemy kanalizacyjne wykonane z żeliwa. Żeliwne rury i kształtki nie odkształcają się, są odporne na ścieranie oraz związki chemiczne. Można prowadzić nimi ścieki o temperaturze do 100°C, zarówno wewnątrz budynku jak i poza nim. Mają dobre właściwości dźwiękochłonne, są niepalne i nietoksyczne. W instalacjach kanalizacyjnych z rur i kształtek żeliwnych nowej generacji stosuje się połączenia bezkielichowe, wykonywane przy użyciu obejm ze stali chromowo-niklowej z uszczelkami z tworzywa kauczukowego, odpornego na starzenie i działanie wysokich temperatur. Dodatkowe obejmy osłonowe stosowane na połączeniach chronią instalacje przed rozszczelnieniem. Istnieje też możliwość łączenia bezkielichowej instalacji, żeliwnej z systemami wykonanymi z innych materiałów.

Wszelkie prawa zastrzeżone | Wczasy nad morzem | l1, l2, l3 zarządzanie czasem | Zaparcie | Giełda samochodowa | prace magisterskie | sprzęt narciarski