Kabiny prysznicowe są szczególnie godne polecenia do małych łazienek, w których po zamontowaniu wanny robi się zbyt ciasno. Nie jest to oczywiście reguła; niektórzy producenci oferują bowiem też kabiny bardzo duże, wyposażone w szereg udogodnień, z których może korzystać naraz nawet kilka osób.
W starych, modernizowanych łazienkach kabinę montuje się najczęściej jak najbliżej podejścia kanalizacyjnego. W nowych miejsce, w którym stanie kabina oraz jej typ i rozmiar, wybierane jest już na etapie projektowania instalacji.
    Każda kabina składa się z dwóch podstawowych części - osłony i brodzika sprzedawanych w komplecie lub osobno. Osłona może być zrobiona z hartowanego szkła o grubości 4-8 mm (droższe) albo płyt z przeźroczystego tworzywa - pleksi, polistyrenu - o grubości ok. 3 mm (tańsze). Mogą być gładkie lub wzorzyste, matowe lub przezroczyste, bezbarwne albo kolorowe. Niektóre osłony są zabezpieczone przed tworzeniem się na nich smug z wysychającej wody i mydła. Można też kupić takie, na których nie odkłada się osad z wody. Osłony - szklane lub plastikowe tafle - oprawione są w metalowe (zazwyczaj aluminiowe) profile. Mogą być oksydowane, chromowane albo lakierowane proszkowo i dostępne w wielu kolorach. Znajdziemy też kabiny zrobione niemal zupełnie ze szkła połączonego tylko zawiasami. Brodziki mogą mieć różne kształty - prostokątny, kwadratowy, pięciokątny, okrągły i inne. Mogą być zrobione z emaliowanej stali, akrylu, ceramiki, z laminatu albo tzw. sztucznego marmuru. Najpopularniejsze wymiary to 70x70 cm, 80x80 cm lub 90x90 cm, o głębokości 15 cm. Produkowane są również brodziki płytsze (ok. kilku centymetrów) lub głębsze (ok. 30 cm).
Brodziki stalowe emaliowane - dość lekkie, odporne na zarysowania i środki czyszczące. Występują głównie w kolorze białym. Kupując taki brodzik, trzeba pamiętać, że jest on "zimny" w dotyku. Brodziki akrylowe - lekkie, "cieplejsze" niż stalowe emaliowane, stosunkowo tanie i dostępne w najbogatszej palecie kolorystycznej. Ich gładką powierzchnię można niechcący dość łatwo zarysować, dlatego do ich mycia lepiej nie stosować środków zawierających substancje ścierne. Oprócz zwykłych brodzików akrylowych dostępne są też wzmacniane; są one bardziej wytrzymałe, dłużej utrzymują ciepło, a odgłos uderzającej o nie wody jest stłumiony. Brodziki ceramiczne - trwałe, ale ciężkie i drogie. Zazwyczaj białe, choć można też znaleźć takie w kilku pastelowych kolorach. Brodziki z laminatu - tanie, ale nie bardzo trwałe, dlatego najczęściej instaluje się je w łazienkach używanych okresowo, np. na działce. Brodziki ze sztucznego marmuru - mają przyjemną w dotyku powierzchnię, której temperatura zbliżona jest do temperatury otoczenia. Oferowane są w różnych kolorach i wzorach imitujących marmur. Są bardzo trwałe, ale dość drogie.
Kabiny prysznicowe mogą mieć drzwi o różnej konstrukcji: Rozsuwane - zazwyczaj z czterech ścianek: dwie są zamocowane na stałe, dwie poruszają się po prowadnicach (gdy drzwi są otwarte, chowają się za ściankami stałymi). Są wygodne i nie zajmują dużo miejsca. Polecane do małych kabin i łazienek. Harmonijkowe (składane) - zbudowane z kilku elementów, które po otwarciu składają się po jednej stronie otworu wejściowego i zajmują niewiele miejsca. Polecane do małych kabin, jednak pod warunkiem, że brodzik nie jest zbyt wąski. Uchylne - otwierają się tak jak zwykłe drzwi, dlatego można je montować tylko wtedy, gdy w łazience jest sporo miejsca. Wahadłowe - obracają się wokół osi pionowej, dlatego można je instalować w dużych brodzikach (żeby je otworzyć, potrzebne jest dużo miejsca przed kabiną i wewnątrz niej). Drzwi kabiny muszą być szczelne, dlatego na całej długości wyposażone są w uszczelki boczne. Bardzo przydatne są zamknięcia magnetyczne, dzięki którym skrzydła drzwiowe szczelnie dopasowują się do profili. Gdy kabina jest zamknięta, zapobiegają przypadkowemu jej otwarciu.

    Kabinę najłatwiej ulokować  w narożniku łazienki. Kabiny narożne mogą być prostokątne albo półokrągłe (brodzik ma wtedy kształt ćwiartki koła). Jeśli kabina ma przylegać tylko do jednej ściany, musi być obudowana z trzech stron. W takiej kabinie jest jaśniej, dzięki czemu sprawia wrażenie przestronniejszej, niż jest w rzeczywistości. Kabiny wolno stojące można zamontować w dowolnym miejscu dużej łazienki (choć oczywiście najlepiej zrobić to jak najbliżej odpływu). Rozwiązanie to jest bardzo efektowne, ale najdroższe.

    Oprócz tradycyjnych kabin można znaleźć nietypowe, (czasem wykonuje się je na zamówienie), np. przeznaczone do łazienki na poddaszu, z ukośnie ściętymi ściankami lub przystosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych (duże, z bardzo płytkim brodzikiem albo z odpływem bezpośrednio w podłodze, co umożliwia wjechanie do środka wózkiem). Jeśli kabina przykryta jest od góry kopułą, można - po podłączeniu generatora pary - zamienić jej wnętrze w łaźnię parową.

Wszelkie prawa zastrzeżone l2, l3 kursy językowe | Goa | fotograf ślub kraków