www.toalety.szczecin.fc.pl

Pomoc

Skok wsteczStrona głównaMapa serwisuKsięga gości

TOALETY NIEGDYŚ & TOALETY DZIŚ > MATERIAŁY INSTALACYJNE > WODOCIĄGI DAWNIEJ
Inne strony z tej kategorii:  [ Wodociągi dziś ] | [ Kanalizacja dawniej ] | [ Kanalizacja dziś ]

    Systemy wodociągowe zaczęto stosować już w najdawniejszej starożytności. [ Historia wodociągów ] rozpoczyna się w starożytnym Rzymie.  Z podanych niżej materiałów, w użyciu jest jedynie stal. Pozostałe, jak np. ołów, wykorzystywane są sporadycznie i to do specjalnych celów.

Drewno

    Drewniane rury (fot. z prawej) wodociągowe wykonane z pni drzew iglastych, łączonych żelaznymi tulejami tzw. buksami. Pnie miały średnicę około 30 cm, otwory - przez które przepływała woda - około 7 cm. W rurach tych znajdowały się specjalnie wydrążone otwory wentylacyjne i kontrolne. Analizy dendrochronoliczne wykazały, że pochodziły one z 2 połowy XIV w. (najstarsze z 1366 r.). Drewniane wodociągi użytkowano aż do początku XIX wieku.
Na początku 2002 roku, robotnicy pracujący na elbląskiej starówce odkopali znajdujący się na głębokości dwóch metrów, fragment systemu wodnego z miękkiego drewna. Odcinki sieci  łączone były między sobą metalowymi elementami ok. 200-300 lat temu.

 

 

 

 

 

Inne zdjęcia rur z drewna: [1] [2] [3]

 

 

 

 

 


Ołów

    Wodociągi z rur ołowianych (fot. z lewej), które są wciąż często spotykane w starym budownictwie. Problem - rury ołowianej to ciężki metal - ołów działa jak trucizna dla nerwów. Rury ołowiane można spotkać w prawie wszystkich budynkach, które zostały wybudowane przed 1960 roku. Łączyło się je poprzez rozszerzenie końca jednej rury i wprowadzenie lekko zastruganego końca drugiej rury, później scalało się je stopem cyny i ołowiu. Ołów jest od ponad 30 lat zakazanym materiałem do produkcji instalacji wodociągowych. Metal ten, zaliczony do metali śmierci, jest przyczyną nieodwracalnych uszkodzeń mózgu, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Powoduje wypaczanie charakteru oraz zahamowania rozwojowe, sprzyja przestępczości nieletnich i dorosłych. Trucizny te  wywołują zmiany w układzie nerwowym i krwionośnym. Do organizmu mogą się dostawać nie tylko przez przewód pokarmowy, ale także przez drogi oddechowe. Szczególne zagrożenie stanowi pył ołowiu metalicznego. Skutki zatrucia objawiają się dopiero po pewnym czasie, po skumulowaniu się w organizmie dostatecznej ilości trucizny (ołowica).
"Im więcej ołowiu, tym mniej rozumu" - to zdanie jest często powtarzane w krajach zachodnich, a odnosi się do ołowiu zawartego w wodzie. Ołów był znany w czasach prehistorycznych. Znaleziono ołowiane monety sprzed 7000 lat. Starożytni Rzymianie budowali ołowiane rurociągi. Ołów jest  bardzo miękki, kowalny i łatwo topliwy, po ogrzaniu staje się plastyczny, dzięki czemu można z niego wytwarzać blachę.  Z ołowiu wyrabia się rury do kwasów: siarkowego, siarkawego, fosforowego oraz rury kanalizacyjne.

Żeliwo

    Żeliwo (fot. z prawej) jest jednym z najstarszych materiałów stosowanych w ostatnim stuleciu do transportu wody. Agresywne wody mające styczność z tym metalem powodują jego szybką korozję, dlatego magistrale, których planowana trwałość wynosiła 30 lat, są często po paru latach do wymiany. W niektórych regionach Polski agresywna woda "zjada" w ciągu jednego roku 2 mm ścian tych rur. Miękkie i kwaśne wody są w rurach żeliwnych łatwo zabarwiane, co odbija się na jakości wody do picia, kąpieli, prania itd. Wżery w rurach żeliwnych będące wynikiem korozji przyczyniają się łatwo do tworzenia się w nich kamienia. Bardzo szybko rury tracą swoją gładkość, a w miejscach korozji coraz łatwiej powstaje kamień, na którym zatrzymują się zanieczyszczenia znajdujące się w wodzie i wskutek tego rury zatykają się.

Azbestocement

Rura gliniana    Rury cementowo-azbestowe nie wolno stosować do transportu wody pitnej dopiero od niedawna, kiedy stwierdzono rakotwórcze działanie azbestu. Zanim dokonano tego odkrycia, położono w latach sześćdziesiątych w Polsce około 25 tysięcy kilometrów takich rur, których do dzisiaj nie wymieniono. Azbest jest minerałem występującym w postaci włóknistych skupień. Jego obecność w wodzie przyczynia się do powstawania chorób nowotworowych. Azbest przedostaje się do wody w przypadkach korozji cementu tworzącego spoinę rur cementowo-azbestowych oraz podczas awarii tych rur. Ponadto azbest z wody może być wdychany po wyschnięciu wypranej bielizny lub zmywanej powierzchni mebli, podłóg, okien itd. Wdychanie azbestu prowadzi do przewlekłej i nieuleczalnej choroby zwanej pylicą azbestową. Rury miedziane wodociągowe Miedź jest materiałem plastycznym, trwałym, odpornym na wysoką temperaturę i łatwym w montażu, dlatego często wykonuje się z niej instalacje wody zimnej i ciepłej oraz centralnego ogrzewania. Materiał ten ma jednak wadę-jeśli woda przepływająca przez instalację miedzianą jest miękka i zawiera duże ilości agresywnego dwutlenku węgla, to powoduje utlenianie się wewnętrznej warstwy rur. Uwalniają się wtedy jony miedzi i przedostają do wody. Woda płynąca z takich rur powoduje powstawanie zielonkawych zacieków na umywalkach, wannach czy zlewozmywakach. Korozja instalacji miedzianej przede wszystkim jednak powoduje znacznie szybsze zużycie rur. Nie zaleca się więc wykonywania instalacji z miedzi na terenach, gdzie woda ma wyżej opisane właściwości - w Polsce często są to rejony górskie. Korozję może powodować również wbudowanie w instalację z miedzi na przykład baterii czy urządzeń ze stali ocynkowanej lub aluminium. W latach sześćdziesiątych położono w Polsce 25 tys. km rur z azbestocementu. Do dziś nie wymieniono żadnej z nich...

Stal

    Używane w instalacjach od ponad 150 lat rury stalowe są podatne na korozję, którą powodują zawarte w wodzie: tlen, dwutlenek węgla oraz rozpuszczone związki mineralne. Jony wapnia i magnezu bardzo łatwo osadzają się na ściankach rur stalowych, które nie są gładkie, tylko chropowate. Tak tworzy się kamień kotłowy.
Są ciężkie niewygodne do transportu, choć mają wiele wad to i tak jest to jeden z najczęściej używanych materiałów w Polsce, w instalacjach wodociągowych sieciowych jak i instalacyjnych z powodu na odporność materiału na uszkodzenia mechaniczne, możliwość transportu mediów wysokiej temperatury, ceny i szerokiemu asortymentowi kształtek i średnic na naszym rynku. Jednak cynkowe powłoki nie chronią całkowicie przed korozją, gdyż mogą rozpuścić się w ciągu kilku lat, a wówczas pewne ilości cynku oraz żelaza przedostają się do wody. Nadmiar cynku w wodzie wywołuje powstanie przykrego metalicznego smaku, który dyskwalifikuje ją jako wodę pitną.
Wraz z cynkiem rozpuszczają się w wodzie również inne składniki znajdujące się w powłoce cynkowej, w tym ołów i kadm. Na podstawie wieloletnich badań i obserwacji stwierdzono, że główną przyczyną przedwczesnej korozji stalowych rur ocynkowanych jest obecność w rurociągu elementów wykonanych z miedzi lub jej stopów, dlatego też przy montażu sieci wodociągowej nie powinno się łączyć wyrobów wykonanych z tych dwóch metali.  


Inne strony z tej kategorii:  [ Wodociągi dziś ] | [ Kanalizacja dawniej ] | [ Kanalizacja dziś ]

Wszelkie prawa zastrzeżone l2, l3 ekologiczne środki czystości | napiszemy wzór pracy inżynierskiej